Układ siateczkowo-śródbłonkowy

Definicja

Definicja

Zbiór komórek rozproszonych w organizmie, zwłaszcza w wątrobie (komórki Kupffera), naczyniach limfatycznych, szpiku kostnym, śledzionie i innych, zorganizowanych w sieć, stąd termin reticulo, siatkowy.

System ten pełni różne funkcje, w tym produkcję elementów krwi, niszczenie ciał uznawanych za obce, odporność itp.