Zez

Definicja

Zez to odchylenie jednego oka względem drugiego, spowodowane brakiem równowagi w napięciu mięśni oka. Osoba ze zezem zezowym.

Towarzyszy temu odchylenie jednego lub obu oczu:

Do wewnątrz, zez est zbieżny lub esotropia, często obserwowane u małych dzieci.
Na zewnątrz, zez est rozbieżny lub egzotropia, dotyka głównie starsze dzieci i dorosłych.

U dzieci zez (który jest zjawiskiem normalnym po urodzeniu i powinien ustąpić po kilku miesiącach) zwykle wynika z:

Une krótkowzroczność (zaburzenie widzenia odległych obiektów: obraz obiektu powstaje przed siatkówką).
Une nadwzroczność (słabe postrzeganie bliskich obiektów).

Leczenie zeza to:

Wymaga zeza utrzymującego się dłużej niż sześć miesięcy po urodzeniu konsultacja do okulisty. Tam korekta wykonane będzie sugerować noszenie okularów lub soczewek kontaktowych.
Inne techniki pozwalają obudzić leniwe oko (ustawiając przed nim lekko nieprzezroczyste szkło, które zmusza oko do pracy).
Stosowanie okularów sektorowych, składających się z matowych pionowych pasków po obu stronach nosa, zmusza dziecko do prostowania oczu, a co za tym idzie do samoistnego korygowania braku równoległości osi wzroku.
W najgorszym przypadku niewielka interwencja chirurgiczna jest możliwa w wieku od 4 do 6 lat, ale nie zawsze rozwiązuje problem wzroku. Polega na przesuwaniu przyczepów określonych mięśni umożliwiających motorykę gałki ocznej. Operacja ta wymaga hospitalizacji przez dwa do trzech dni, a po operacji noszenia soczewek korekcyjnych związanych z a rehabilitacja ortoptyczna.

Korekta we wszystkich przypadkach musi nastąpić przed ukończeniem 5.–6. roku życia: w tym przypadku jest ona bowiem całkowita.

Po tym wieku powrót do zdrowia wynosi około 50 do 60%.