Listerioza – objawy, przyczyny i leczenie

Definicja

Listerioza to infekcja wywołana przez bakterię Listeria monocytogenes, którą można znaleźć niemal wszędzie: w paszy dla zwierząt, odchodach zwierzęcych i ludzkich, roślinach i glebie.

U mężczyzn choroba najczęściej rozwija się w czasie ciąży lub sytuacji immunosupresja (kiedy dana osoba nie ma wszystkich możliwości obrony przed atakami drobnoustrojów). Duża część listerioza u ludzi jest wtórna w stosunku do przenoszenia L. monocytogeny.

Ogólny

Okres inkubacji listeriozy pomiędzy spożyciem skażonej żywności a zachorowaniem wynosi od 2 do 6 tygodni.

objawy

Objawy listeriozy to:

Długi okres inkubacji (okres pomiędzy zakażeniem a pojawieniem się pierwszych objawów choroby) listeriozy nie pozwala na absolutną identyfikację unikalnych i specyficznych źródeł żywności odpowiedzialnych za epidemię.

W czasie ciąży listerioza może wystąpić w dowolnym momencie ciąży. Jednak większość infekcji rozpoznawana jest w trzecim trymestrze ciąży. Około połowa kobiet w ciąży z listeriozą okołoporodową cierpi na łagodną infekcję charakteryzującą się:

Gorączka.
Bóle mięśni (bóle mięśni).
Dyskomfort.
Ból pleców.
Biegunka (czasami).
Ból brzucha.
Nudności i/lub wymioty, gdy bakterie są obecne we krwi (bakteremia).

Przedostawanie się bakterii przez łożysko powoduje:

Zakażenie wewnątrzmaciczne, które może prowadzić do zapalenia błon płodowych (zapalenie kosmówki i owodni).
Przedwczesny początek porodu.
Śmierć płodu w macicy.
Wczesna infekcja (wiek poniżej 7 dni) u noworodków.

Leczenie antybiotykami w przypadku rozpoznania listeriozy w czasie ciąży daje korzystny wynik kliniczny. Diagnozę przeprowadza się za pomocą posiewy krwi (posiewy krwi uzyskane w laboratorium i umożliwiające wyizolowanie danych bakterii), izolacja zarazka z próbki z odbytu lub pochwy nie jest istotna. Poza ciążą listerioza występuje zwykle u osób z obniżoną odpornością lub u osób starszych. Okolicznościami predysponującymi są: długotrwała terapia kortykosteroidami, cukrzyca, obecność nowotworu złośliwego lub hemopatii (choroby krwi), AIDS, choroby wątroby i nerek. Najczęstszymi objawami listeriozy u dorosłych są: bakteriemia oraz uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Pacjenci zwykle gorączkują, a ich stan ogólny jest często zmieniony. Czasami prezentują:

Bóle mięśni.
Mdłości.
Wymioty.
Biegunka.

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywoływane przez L. monocytogenes jest klinicznie nie do odróżnienia od innych typów bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, a objawy obejmują:

Gorączka.
Bóle głowy.
Zmiana świadomości.
Ataksja (brak koordynacji ruchów przy zachowaniu siły mięśni, z powodu uszkodzenia centralnego układu nerwowego).
Zaburzenia psychiczne.
śpiączka.
Zapalenie wsierdzia lewego serca z zatorami (zablokowanie naczynia przez skrzep krwi) u pacjentów ze sztuczną zastawką lub u pacjentów, u których zastawki zostały wcześniej uszkodzone.

Patofizjologia

L. monocytogenes jest patogenem występującym w prawidłowej florze przewodu pokarmowego zdrowych osób. Brak kwasu żołądkowego lub inny problem żołądkowo-jelitowy może zwiększyć ryzyko choroby w wyniku inwazji zarazka do przewodu pokarmowego.

Miejscowa immunodepresja łożyska matki może sprzyjać zakażeniu macicy, które następuje po przejściowej obecności bakterii we krwi matki.

Epidemiologia

Listerioza okołoporodowa komplikuje 16 porodów na 100 000. Infekcje powodują martwe dzieci.

Egzamin medyczny

Labo

W płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) stwierdzamy hiperproteinorachię (wzrost poziomu białka). Rozpoznanie stawia się na podstawie obecności L. monocytogenes w hodowli.

Spowodować

Pokarmy powodujące epidemie listeriozy to:

Colesław (sałatka z surowej kapusty z majonezem).
Pasztety.
Język wieprzowy.
Niedogotowany kurczak.
Miękkie sery.
Niegotowany hot dog.
Szczegółowe jedzenie w kasie w sklepach spożywczych.
Określony rodzaj mleka (pasteryzowane lub nie).

Traitement

Leczeniem z wyboru listeriozy jest:

Dożylna ampicylina lub penicylina, często w połączeniu z aminoglikozydem.
Skojarzenie trimetoprimu i sulfametoksazolu było z powodzeniem stosowane u pacjentów uczulonych na penicylinę, ale doświadczenie kliniczne dotyczące tej klasy terapeutycznej jest ograniczone.
L monocytogenes jest wrażliwy in vitro na penicylinę G, ampicylinę, erytromycynę, trimetoprim-sulfametoksazol, chloramfenikol, ryfampicynę, tetracykliny, aminoglikozydy. Nie należy stosować cefalosporyn.
Leczenie w czasie ciąży może zapobiec zakażeniu noworodka.
Terapia antybiotykowa u noworodka może ograniczyć skutki uboczne.

Ewolucja

Rokowanie u pacjentów z obniżoną odpornością jest gorsze niż u innych dorosłych chorych na listeriozę.

Diagnostyka różnicowa

Listeriozy nie należy mylić z:

Zakażenia paciorkowcami grupy A.
Toksoplazmoza.

profilaktyka

Zapobieganie listeriozie wymaga zdrowego stylu życia:

Se kadź ręce.
czysty przyrządy kuchenne używane do krojenia po kontakcie z surową żywnością.
Jeśli to możliwe, raz w miesiącu konserwuj lodówkę wybielaczem (roztworem soli pochodzącej z chloru, stosowanej jako środek antyseptyczny).
Ostrożnie gotuj wszystkie surowe produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak wieprzowina, wołowina, drób.
Surowe warzywa dokładnie myjemy przed spożyciem.
Unikaj miękkich serów i hot-dogów.
Nie przechowuj surowego mięsa z warzywami, potrawami gotowymi do spożycia i potrawami gotowanymi.

â € <