Definicja
Definicja
Rozproszenie kości to technika stosowana w chirurgii szczękowo-twarzowej, która zwiększa masę kostną.
Ogólny
W przypadku dystrakcji kości stosuje się metalowe urządzenie składające się ze śruby umieszczonej w podnośniku, umożliwiające rozdzielenie fragmentów kości uzyskanych po wcześniejszym przecięciu chirurgicznym, pomiędzy którymi zachodzi stopniowa synteza (produkcja) dodatkowej tkanki kostnej (trwająca około 1 miesiąca).
Historia
Dystrakcja została wynaleziona na początku wieku, z powodów ekonomicznych, przez pewnego radzieckiego mężczyznę, który nie dysponował niezbędnym sprzętem do przeszczepów kości. Technika ta jest szczególnie odpowiednia dla twarzy. Wymaga ona bowiem znacznego unaczynienia , co ma miejsce w przypadku twarzy i czaszki.
objawy
Patofizjologia
Rozproszenie dotyczy różnych anomalii kości:
- Agenezja (wada rozwojowa odpowiadająca niedostatecznemu rozwojowi). kłykcie z żuchwa (wznosząca się gałąź górnej szczęki, która łączy się z czaszką w stawie skroniowo-żuchwowym).
- Kraniosynostoza (przedwczesne zespolenie szwów czaszkowych), np Choroba Crouzona między innymi.
- Wszelkie niedobory tkanki kostnej, niezależnie od ich charakteru, głównie twarzy.
Egzamin medyczny
Technika
Dystrakcja kości wykorzystuje fizjologiczny mechanizm formowania się kości, która jest przecinana na dwie części. Metalowe urządzenie jest mocowane i łączy dwie przecięte części.
- Początkowo utworzą się dwie części kości kolagen i fibroblasty.
- Następnie kolagen organizuje się w pęczki. W tym momencie następuje uruchomienie urządzenia (za pomocą śruby) w celu rozdzielenia obu części kostnych i tym samym rozciągnięcia wiązek kolagenu. Okres rozciągania trwa około 15-20 dni (w zależności od pożądanej długości).
- Następnie rozciąganie zostaje zatrzymane, aby umożliwićskostnienie, a następnie w mineralizacja do wykonania (urządzenie trzymane w miejscu).
- Urządzenie jest usuwane po jednym do dwóch miesięcy.