Definicja
Definicja
Kortyzol to hormon wydzielany przez korę nadnerczy z cholesterolu i mający ogólne właściwości kortykosteroidów, wśród których jest liderem (kortyzol jest na ogół bardziej aktywny niż kortyzon).
Anatomie
Kortyzol produkowany jest przez powierzchniową strefę nadnerczy , która znajduje się na górnym biegunie każdej z dwóch nerek (glandula suprarenalis).
W organizmie znajdują się dwa nadnercza. Każdy z nich znajduje się na górnym biegunie nerki. Mają płowożółty kolor i ważą około 5 gramów. Anatomiczne rozwarstwienie nadnercza pokazuje, że składa się ono z dwóch części:
- La kora nadnerczy (obszar korowy).
- La rdzeń nadnerczy (obszar rdzeniasty).
Strefa korowa (kora) jest powierzchniową warstwą gruczołu. Posiada trzy warstwy, od zewnątrz do wewnątrz:
- Glomerulat.
- Zafascynowany.
- Siatkowe.
Większość licznych wydzielin hormonalnych pochodzi z warstwy pasmowatej (zona fasciculata ). Dzielą się one na trzy grupy:
- Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory mineralokortykoidy (aldosteron, hormony regulujące zmiany sód i potas, na poziomie nerek i tym samym ciśnienie krwi).
- Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory glukokortykoidy (naturalne pochodne kortyzonu, kortyzol czyje działanie przeciwzapalny jest ważne).
- Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory steroidy seks (androgeny w człowieku, estrogen u kobiet).
Rdzeń przedłużony to najbardziej wewnętrzna część gruczołu. Jest mniejszy od kory. Wydziela noradrenalinę i jej pochodną, epinefrynę , które odgrywają rolę w sytuacjach kryzysowych (stres) i utrzymują homeostazę (zdolność organizmów żywych do utrzymania lub przywrócenia pewnych stałych parametrów fizjologicznych, takich jak stężenie krwi i limfy, ciśnienie krwi itp., niezależnie od zmian w środowisku zewnętrznym). Te dwa hormony, ich prekursory i pochodne tworzą grupę katecholamin.
objawy
fizjologia
Działanie kortyzolu wpływa na wszystkie reakcje biochemiczne zachodzące w organizmie (metabolizm), a w szczególności:
- Na węglowodany (cukier), powodując wzrost jego poziomu we krwi.
- Na lipidyi zasadniczo ich rozmieszczenie w organizmie.
- Na białko mięśni i kości, ingerując w ich syntezę.
- NaUAE.
- Na minerały.
Wydzielanie kortyzolu odbywa się w cyklu 24-godzinnym i osiąga maksimum rano.
Regulacja tego hormonu odbywa się za pośrednictwem innego hormonu, kortykotropiny , wydzielanej przez przysadkę mózgową , zlokalizowaną u podstawy mózgu. Zatem spadek poziomu kortyzolu we krwi prowadzi do wzrostu wydzielania kortykotropiny, która stymuluje korę nadnerczy i automatycznie podnosi poziom kortyzolu we krwi ( kortyzolemia ).
Kortyzol można oznaczyć ilościowo we krwi w celu wykrycia nieprawidłowości w korze nadnerczy, która może funkcjonować w nadmiarze lub w sposób nieprawidłowy.
Kortyzol ma takie same zastosowania terapeutyczne jak glikokortykosteroidy.
Sztucznie syntetyzowane kortykosteroidy mają budowę chemiczną przypominającą naturalne hormony wytwarzane przez nadnercza.
Cząsteczki te można podzielić na dwie grupy:
- Glukokortykosteroidy są używane głównie ze względu na swój efekt przeciwzapalny, Hipoalergiczny et immunosupresyjne (proces powodujący zmniejszenie lub zniesienie reakcji immunologicznych). Pozwala to zapobiec odrzuceniu przeszczepu narządu. Leki te stosuje się także w przypadku białaczka, czasami w połączeniu z produktami przeciwnowotworowymi. Choroba Addisona, który charakteryzuje się zmniejszeniem lub brakiem wydzielania z kory nadnerczy, wymaga podania tych cząsteczek. Wreszcie, w niektórych przypadkach, miejscowo stosuje się także glikokortykosteroidy. dermatozy (choroby skóry).
- Mineralokortykosteroidy (9-alfa-fludrokortyzon) umożliwiają w połączeniu z glikokortykosteroidami leczenie niewydolności nadnerczy (Choroba Addisona).
Patofizjologia
U niektórych osób może wystąpić niedobór pewnych elementów zwanych enzymami (wrodzony niedobór 21- lub 11-hydroksylazy), który może objawiać się blokiem enzymów nadnerczy . Prowadzi to do hiperplazji (ilościowego wzrostu) tkanki nadnerczy, powodując niepłodność i hirsutyzm (nadmierne owłosienie) u kobiet. Przewlekła niedoczynność nadnerczy (choroba Addisona) ma podłoże autoimmunologiczne lub jest następstwem gruźlicy.
Z drugiej strony niektóre łagodne nowotwory mogą powodować nadmierną produkcję jednego lub więcej steroidów, najczęściej kortyzolu, co może prowadzić do wystąpienia zespołu Cushinga.
Może również wystąpić nadmiar aldosteronu prowadzący do zespołu Conna.
Guzy rdzenia nadnerczy stanowią tzw. guzy chromochłonne powodujące nadmierne wydzielanie katecholamin, co jest przyczyną ataków nadciśnienia tętniczego.
Nowotwory złośliwe nadnerczy są rzadko spotykane, ale gdy już się pojawią, rokowanie jest złe.
Ewolucja
komplikacje
W zależności od sposobu ich zastosowania w terapii, kortykosteroidy mogą stwarzać pewne zagrożenie, zwłaszcza gdy są stosowane bezkrytycznie, jak to było w modzie po ich odkryciu, i ponieważ nadal czasami są przepisywane (na szczęście coraz rzadziej), przez niektórych pozbawionych skrupułów lekarzy.
Krótkotrwała kuracja kortyzonem (hormonem z rodziny glikokortykosteroidów), podawanym najczęściej doustnie (w postaci tabletek lub płynu doustnego), nie stwarza zagrożenia pod warunkiem, że pacjent jest pod kontrolą:
- Dawkowanie sód i potas.
- Sprawdzanie funkcji nerek.
- Des czerwone komórki.
- Des płytki.
- Des białe krwinki.
W przypadku długotrwałego leczenia może wystąpić wiele działań niepożądanych:
- Osteoporoza.
- Ucisk kręgosłupa.
- Zanik mięśni.
- Obrzęk.
- Zespół Cushinga (otyłość twarzy i tułowia).
- Kruchość skóry.
- Hirsutyzm (nadmierny wzrost włosów).
- Dostęp do zaczerwienień skóry.
- Diabète.
- Powtarzające się infekcje.
- Nadciśnienie.
- Jaskra.
- Zaburzenia psychiczne, takie jak psychoza.
- Opóźniony lub zatrzymany wzrost u dzieci.
- Rozregulowanie hormonalne u płodu.
Z drugiej strony, nagłe przerwanie stosowania kortykosteroidów może prowadzić do zaburzeń równowagi hormonalnej o różnym nasileniu. Zahamowanie czynności nadnerczy podczas leczenia kortykosteroidami czasami powoduje ich zanik bez widocznych objawów, narażając pacjenta na potencjalne powikłania, takie jak ostra niewydolność nadnerczy (zatrzymanie czynności nadnerczy), szczególnie w przypadku nagłego przerwania terapii kortykosteroidami (stosowania kortykosteroidów lub ich pochodnych). Nagłe przerwanie leczenia może również spowodować nawrót schorzenia, które wymagało przepisania kortykosteroidów.
W przypadku miejscowych kortykosteroidów, czyli produktów na bazie kortyzonu stosowanych na skórę, ich stosowanie na zbyt dużym obszarze może powodować opisane powyżej skutki uboczne. Mogą również wystąpić dystrofie skóry , czyli problemy strukturalne i naczyniowe , prowadzące do chorób skóry, takich jak:
- La trądzik różowaty.
- L 'trądzika.
- Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory rozstępy.
Na bardziej ogólnym poziomie stosowanie kortykosteroidów może powodować:
- Un nierównowaga hormonalna jak cukrzyca.
- Une tętnicze słabo zbilansowany może się pogorszyć.
- Une gruźlica wcześniej dezaktywowane, mogą się obudzić.
- Obecność pasożyty w ciele.
Wszystkie te patologie wymagają zatem leczenia przed rozważeniem podania kortykosteroidów.