Zaparcia u niemowląt i małych dzieci – objawy, przyczyny i leczenie

Definicja

Zaparcie u niemowląt i małych dzieci jest najczęstszą przyczynązmniejszenie emisji materiałów kał odwodnione (które utraciły część wody), co prowadzi do spowolnienia pasażu jelitowego (postępu strawionego pokarmu w jelitach).

Ogólny

Zaparcie powoduje zmniejszenie liczby stolców, które są nieprawidłowe i trudne do wydalenia.

O zaparciach mówimy, gdy liczba ta wynosi:

U niemowląt od pierwszych miesięcy życia mniej niż 1 dziennie
U starszych dzieci mniej niż 2 razy w tygodniu.

objawy

Patofizjologia

w niemowlętastolce są uformowane lub półpłynne, o barwie złotożółtej do zielonkawej. W tym wieku objawami zaparć są twarde stolce (które wyglądają jak marmurki) i wysiłek dziecka, aby je wyeliminować.
w małe dziecizaparcie powoduje powstawanie luźnych i twardych stolców.

Egzamin medyczny

Badanie lekarskie

Lekarz, dzięki dokładnemu przesłuchaniu rodziny, zapyta:

Historia zaparcia w rodzinie.
Od chwili emisji smółka (pierwsze wypróżnienie u noworodka), które nie powinno przekroczyć 25 godzin po urodzeniu.
Czas trwania emisji tej smółki, który nie powinien przekraczać trzech dni.
Od daty wystąpienia zaparć.
Częstotliwość stolca.
Od ich wyglądu.
Nawyki żywieniowe dziecka (rodzaj i ilość napojów).
Z kontekstu rodzinnego (szczególnie poszukiwania konfliktu).
Możliwe problemy ze wzrostem masy i wzrostu, sprawdzając krzywe w karcie zdrowia.
Ból brzucha, wymioty, wzdęcia.
Problemy z powtarzającymi się infekcjami dróg moczowych.

Badanie lekarskie skoncentruje się na odbycie, sprawdzając, czy znajduje się w nim:

Des krwawienie.
Ból, który może być spowodowany pęknięcia, lub przetoki.
Wady rozwojowe.

Le badanie przez odbyt, ma szczególnie ważne miejsce w badaniu dziecka: będzie on szukał w szczególności: zatkanie kału (suche stolce). Polega na zbadaniu odbytu oraz wyczuwalnej części odbytnicy (ostatnia część jelita grubego). Do badania przezodbytniczego u dorosłych używamy palca wskazującego, u niemowląt i małych dzieci najczęściej używamy palca małego, aby nie uszkodzić odbytu. Palec zaopatrzony jest w zabezpieczenie w postaci rękawicy lub nakładki na palec (rodzaj osłonki chroniącej palec), uprzednio nasmarowanej, najczęściej wazeliną. To badanie przezodbytnicze pozwoli w przypadku wyczucia stolca z dala od palca postawić diagnozę choroby Hirschsprunga, a w przypadku umiejscowienia stolca w pobliżu odbytu zdiagnozować „mniej poważne” zaparcia.

Spowodować

Przyczynami zaparć u niemowląt i małych dzieci są:

Przede wszystkim musimy wyeliminować a Choroba Hirschsprunga, czyli rozsiane lub zlokalizowane porażenie jelitowe, którego leczenie jest chirurgiczne. W takim przypadku leczenie polega na wprowadzeniu sondy do odbytnicy lub wykonaniu małych, ostrożnych lewatyw. Ma to na celu umożliwienie ewakuacji stolca, ale technika ta nie jest skuteczna we wszystkich przypadkach. W przypadkach, w których to leczenie jest nieskuteczne, przeprowadzamy tzw kolotomia (i nie jeden kolostomia co polega na utworzeniu sztucznego odbytu poprzez połączenie części okrężnicy ze skórą). Kolotomia polega na chirurgicznym otwarciu ściany jelita grubego w celu umożliwienia jej eksploracji.
We wszystkich innych przypadkach jest to choroba czysto medyczna, którą należy leczyć, aby nie wpaść w błędne koło, jakim są zaparcia prowadzące do zmian chorobowych na poziomieodbyt (między innymi), powodując zatrzymanie stolca (z powodu bólu), co samo w sobie powoduje zaparcia.
Najczęstsze przyczyny zaparć to:
Problem żywieniowy podkreślony w wywiadzie, który wskazuje na nieprawidłowości w diecie. W takim przypadku korekta diety pozwala znaleźć rozwiązanie zaparcia starszego dziecka:
- Zmniejszenie ilości produktów zawierających szybkie cukry (cukierki).
- Zwiększona ilość wody.
- Wzrost liczby włókien roślinnych m.in.
W kontekście zaburzeń odżywiania spada także źle dostosowana dieta, w tym nadmierne spożycie mleka krowiego.
Jelito drażliwe ma różne przyczyny i objawia się na przemian epizodami zaparcia i biegunki.
W poważniejszych przypadkach mogą wystąpić wady rozwojowe odbytu lub odbytnicy wymagające interwencji chirurgicznej, kontroli przez lekarza gastroenterolog, oraz rehabilitację tego narządu.
Rzadkie przyczyny zaparć to:
- Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory zwężenia (zmniejszenie kalibru) jelita, którego leczenie jest chirurgiczne.
- Wady rozwojowe lub następstwa poprzedniej operacji chirurgicznej.
- Przyczyny neurologiczne.
- La mukowiscydoza.
- L'niedoczynność tarczycy (niewystarczające wydzielanie hormonów tarczycy).
- La celiakia.
- Le moczówka prosta cukrzycowa : niezdolność nerek do koncentracji moczu, co prowadzi do wielomocz, czyli wydalanie zbyt dużej ilości płynu z moczem. Towarzyszy temu intensywne pragnienie. Ten typ cukrzycy może mieć kilka przyczyn.
- Powikłania długotrwałego zaparcia prowadzące do okluzja (niemożność przedostania się kału przez przewód pokarmowy) powodująca niedożywienie i poważne problemy zakaźne.

Traitement

Leczenie zaparć u niemowląt i małych dzieci obejmuje:

Zasady higieny :
- Zmniejsz ilość słodyczy (w tym czekolady).
- Spożywanie wystarczającej ilości wody (Hepar od czasu do czasu, ale nie w sposób ciągły).
- Czasami unikaj ryżu i marchwi.
- Weź zielone warzywa zawierające krótkie włókna, takie jak fasolka szparagowa, szpinak, cukinia, i najlepiej mieszane.
- Daj dziecku suszone śliwki, płatki zbożowe lub chleb z otrębów.
- Jako dodatek do diety stosuj oleje roślinne, a zwłaszcza warzywa.
- Ogranicz spożycie nabiału lub jego odpowiedników (dziecko jest na ogół bardzo głodne na nie)
Planowanie stylu życia :
- Poświęć trochę czasu na poranne wypróżnienie.
- Unikaj zatrzymywania w szkole.
- W przypadku „nienormalnego” zachowania zasięgnij porady zespołu psychologicznego.
Lek, których nie należy nadużywać, zostanie przepisany w przypadku nieskuteczności opisanej wcześniej diety. Zwykle stosowane są następujące cząsteczki:
- Laksamalt.
- Laktuloza .
- Laktylol.
- Trirnebutyna.
- Neostygmina.
- Dihydroergotamina.
- Cyzapryd.

Ewolucja

Kiedy zaparcie trwa, należy skorzystać z dodatkowych badań:

Albo radiologiczne z przygotowaniem lub bez, np lewatywa barowa.
Bądź tam manometria (badania i różnica ciśnień, pozwalające uwypuklić słabe funkcjonowanie jelita grubego).
W najpoważniejszych przypadkach należy wykonać a biopsja odbytnicy (pobranie próbki ze ściany odbytnicy).