Sommige mensen zijn zo geobsedeerd door het idee hun tijd te verdoen dat ze uiteindelijk helemaal niets doen. Deze onzichtbare paradox heeft een naam: de tijdsangst.
Een zeer reële paradox
Tijdsangst is een vorm van obsessieve bezorgdheid die draait om de waarde van tijd. In tegenstelling tot klassiek uitstelgedrag, waarbij men taken uitstelt uit luiheid of afkeer, leidt tijdsangst tot inactiviteit. door buitensporige ernst Tijdgebrek. De persoon wil geen minuut "verspillen", wat hem of haar verlamt bij elke keuze, hoe onbeduidend die ook mag zijn.
Dit fenomeen valt binnen het bredere spectrum van de beslissingsverlamming (analyse verlamming (in het Engels), bekend sinds de jaren 1970 in de literatuur over cognitieve psychologie. Maar het heeft een specifiek kenmerk: het is de tijd zelf, en niet de moeilijkheid van de beslissing, die aan de basis van de angst ligt.
"De tijd die we proberen niet te verspillen, is precies de tijd die we verspillen door te proberen die tijd te besparen."
De meest getroffen profielen
Mensen met een hoog intellectueel potentieel, perfectionisten of mensen die lijden aan gegeneraliseerde angststoornis zijn bijzonder kwetsbaar. Hetzelfde geldt voor de productiviteitscultuur alomtegenwoordig op sociale media onder de hashtags #grindset ou #hustlecultuur Dit mechanisme wordt versterkt doordat tijd een hulpbron wordt waarbij elke seconde "geoptimaliseerd" moet worden.
Jongvolwassenen tussen de 20 en 35 jaar zijn oververtegenwoordigd in klinische verslagen, waarschijnlijk omdat zij tegelijkertijd te maken hebben met een veelheid aan levenskeuzes (carrière, relaties, projecten) en intense sociale druk om snel succes te behalen.
Wat het onderzoek zegt
Werken op het gebied van positieve psychologie, met name die van de Amerikaanse onderzoeker Barry Schwartz, auteur van het boek. Keuzeparadox (2004) laten zien dat een overvloed aan opties de angst vergroot en de tevredenheid verlaagt, zelfs nadat een beslissing is genomen. Toegepast op tijd verklaart dit principe waarom vrije tijd hebben meer stress kan veroorzaken dan geen vrije tijd hebben: de afwezigheid van beperkingen dwingt iemand om choisirEn kiezen houdt in dat je iets opgeeft.
Tijdsangst deelt ook mechanismen met de disfunctionele metacognitie De persoon denkt niet alleen na over wat hij of zij aan het doen is; hij of zij denkt voortdurend na over hoe hij of zij de tijd besteedt tijdens het denken. Dit tweede niveau van piekeren put de aandacht uit en versterkt de blokkade.
5 signalen die wijzen op tijdsangst
- Je stelt leuke activiteiten uit omdat je geen "leuke tijd" hebt.
- Je voelt je schuldig na elk moment van ontspanning.
- De simpele vraag "Wat ga je dit weekend doen?" kan al stress veroorzaken.
- Je vergelijkt je productiviteit op een obsessieve manier met die van anderen.
- Vaak doe je uiteindelijk niets in plaats van "de verkeerde keuze te maken".
Het overwinnen van verlamming
Cognitieve gedragstherapie (CGT) is effectief gebleken bij dit type angst. Het doel is niet om te leren je tijd beter te beheren, maar om ontmantel het geloof dat elk moment "nuttig" moet zijn. Aanbevolen technieken zijn onder andere: het doelbewust plannen van "nutteloze" activiteiten, geleidelijke blootstelling aan inactiviteit en het beoefenen van mindfulness om de aandacht in het heden te verankeren in plaats van in berekeningen.
Een eenvoudige regel die door verschillende therapeuten is voorgesteld: Als een beslissing kan worden teruggedraaid, doe dat dan binnen twee minuten.Een gemaakte keuze is altijd onvolmaakt, en dat is beter dan een keuze die voor onbepaalde tijd wordt uitgesteld.
Uiteindelijk herinnert tijdsangst ons aan een ongemakkelijke waarheid: Alles willen controleren is al een manier om de controle te verliezen.Tijd verdien je niet, je leeft.