Borstbeen

Pathofysiologie

Geïsoleerde borstbeenfracturen zijn het resultaat van direct trauma aan dit bot (op het voorste oppervlak). Meestal zijn borstbeenfracturen het gevolg van het feit dat het stuur van een auto rechtstreeks op het borstbeen botst. Hun behandeling vereist eenvoudige immobilisatie, met behulp van een verband gedurende ongeveer een maand. Dit is een relatief pijnlijke aandoening, vanwege de bewegingen van de longen die ademhaling mogelijk maken. Niezen en intense uitzetting van de borstkas (vulling van de longen) zijn ook pijnlijk bij borstbeenfracturen.

Sternale fracturen worden soms in verband gebracht met een verbrijzeling van de thorax, wat een chirurgische noodsituatie vormt omdat er sprake is van gewrichtsschade aan de longen of het hart. In dit geval wordt de patiënt gedurende enkele weken op positieve druk-ondersteunde beademing geplaatst. Dit gebaar vermijdt theoretisch indrukking van de thorax op het moment van uitademen, dat wil zeggen wanneer de longen geen lucht meer hebben. De borstverbrijzeling wordt gevolgd door sessies ademhalingsfysiotherapie.

De borstspleet, genoemd ook sternum bifidum of celosomie. We kennen de oorzaak niet van deze zeldzame aandoening, die zowel bij meisjes als bij jongens voorkomt en waarvan tot nu toe slechts ongeveer honderd gevallen zijn beschreven. Deze aandoening, die ongeveer één op de 50 kinderen treft, is het gevolg van onvoldoende of zelfs ontbrekende sluiting van het borstbeen tijdens het intra-uteriene leven (tijdens de zwangerschap). Dit is een anomalie die zich rond de negende week van de zwangerschap voordoet en zich voortzet in cranio-caudale richting, dat wil zeggen dat het niet sluiten van het borstbeen begint met het deel naar boven gericht, om vervolgens door te gaan naar het onderste deel, waarbij men zich voorstelt dat de kind bevindt zich in een staande positie. De borstspleet is het resultaat van onvoldoende versmelting van de embryonale structuren die we noemen sternale staven. DeHet is mogelijk om de diagnose bij de geboorte of later te stellen, en deze afwijking betreft alle niveaus van het borstbeen. Met andere woorden: het bovenste deel kan ongelast zijn, maar het kan ook het middelste deel zijn, of zelfs het onderste deel. Als het onderste deel van het borstbeen nog niet is voltooid, zien we bij het kind doorgaans andere misvormingen die binnen dit raamwerk vallen. andere bijbehorende misvormingen kunnen zijn:

• Misvormingen van het centrale zenuwstelsel.
• Un hemangioom van het gezicht, dat wil zeggen een angioom (vasculaire misvorming die bestaat uit een duidelijk gedefinieerde groep bloedvaten)
• Een hals met zwemvliezen.
• Un coloboom (scheurtje in de oogleden, iris, vaatvlies of netvlies) van het oog.
• Een Cantrell-pentalogie, in dit geval is de prognose minder goed. Het is een zeer zeldzame ziekte die ongeveer vijf baby's per miljoen geboorten treft en waarvan de oorzaak niet bekend is (misschien een genetische ziekte die verband houdt met mutaties van het X-chromosoom op het Xq25-q26.1-deel).
  • Een supraumbilicale hernia van de buikwand.
  • Informatie over het voorste deel van het middenrif en het hartzakje (beschermend omhulsel van het hart).
  • Hartafwijkingen.
  • Een afwijking van het onderste deel van het borstbeen.
• De prognose van de pentalogie van Cantrell houdt verband met cardiale betrokkenheid.

De sternumspleet moet snel operatief worden gecorrigeerd door een team van orthopedisch chirurgen. Het is inderdaad noodzakelijk om het hart en de grote bloedvaten achter het borstbeen te beschermen. Orthopedische specialisten oefenen wat genoemd wordt chirurgische sluiting vanaf de eerste levensweken om het hart en de grote bloedvaten te beschermen tegen mogelijk trauma. Dit heeft ook tot doel de ademhaling te verbeteren. De procedure helpt ook vervorming van het voorste (voorste) deel van de thorax, pectus excavatum genoemd, te voorkomen. Het bestaat uit het samenbrengen van de sternale staven (de twee delen van het borstbeen die normaal gesproken met elkaar verbonden zijn) door het uitvoeren van een eenvoudige chirurgische hechting (verbinden met behulp van hechtdraden). Dit is mogelijk omdat het kraakbeen waaruit de thorax bestaat bijzonder flexibel is. Aan de andere kant, als gevolg van het verlies aan elasticiteit van de botten van de thorax, naarmate de groei vordert, neemt de mogelijkheid voor de organen die zich in de thorax bevinden om zich aan te passen aan de omtrek van de thorax af. Dit maakt de interventie moeilijker uit te voeren. Deze ingreep kan, wanneer deze te laat wordt uitgevoerd, mogelijk gevolgen hebben voor hart en longen.

De trechtervormige thorax (in het Engels trechterborst), ook wel pectus excavatum genoemd, sternale kom is een vervorming van het borstbeen die wordt gekenmerkt door een min of meer intense depressie in het onderste deel. Het kan ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken (ademhalingsfalen).