Definitie
Definitie
Een geheel van mechanismen waardoor stoffen op natuurlijke wijze het lichaam kunnen binnendringen terwijl ze zich daarbuiten bevinden. De opname vindt plaats zonder trauma in het lichaam (Paul Bert). Voeding impliceert absorptie. Een voorbeeld van absorptie is darmabsorptie. Dit gebeurt via het slijmvlies van de darm (met een oppervlakte van 200 m²), waardoor voedingsstoffen (voedingsstoffen), dat wil zeggen koolhydraten, lipiden en eiwitten, en micronutriënten (vitamines, sporenelementen en minerale zouten) mogelijk worden gemaakt. in de bloedbaan terechtkomen, zodat het door het lichaam kan worden gebruikt.
Algemeen
Aanvankelijk zal de spijsvertering voedsel in eenvoudige elementen opsplitsen. Dit gebeurt in de maag nadat het door de mond is gegaan, waar het voedsel wordt gekauwd (bolus). Deze vervolgen vervolgens hun reis langs de slokdarm om in de maag terecht te komen vanwaar ze vertrekken richting de dunne darm. Op dit moment wordt een grote stap in absorptie gezet. Het is hier inderdaad dat water en elektrolyten (onder andere kalium en natrium) worden opgenomen in de proximale dunne darm, met andere woorden het jejunum, eiwitten, lipiden (vetstoffen) en koolhydraten, evenals calcium, vitamines die oplosbaar zijn in vetten ( in vet oplosbare vitamines) en ijzer. In het distale deel van de dunne darm (het ileum) worden vitamine B12 en galzouten geabsorbeerd. De intestinale absorptie wordt verklaard door de aanwezigheid van villi die het slijmvlies van de darm vormen. De dagelijkse absorptiecapaciteit is zeer hoog. Het is ongeveer 5 tot 6 liter water en voedsel of zelfs meer, afhankelijk van het individu. De opname van voedingsstoffen stopt niet bij de darm. De dikke darm absorbeert wat de darm niet heeft opgenomen en eerder heeft ontvangen. In deze grote hoeveelheid vloeistof (ongeveer 10 liter) zit voedsel vermengd met speeksel, afscheidingen uit de maag en de pancreas. Om precies te zijn, het absorptiemechanisme omvat kleine bloedvaten in de darmwand. Nadat ze door deze darmwand zijn gegaan, worden de voedingsstoffen via de bloedcirculatie naar de lever getransporteerd, waar ze vervolgens worden gemetaboliseerd (transformatie in het algemeen). Van daaruit bereiken voedingsstoffen indien nodig verschillende organen. De rest van het niet-geabsorbeerde voedsel wordt geëlimineerd.
symptomen
Pathofysiologie
Steatorroe komt overeen met de aanwezigheid van vetten in het bloed. Dankzij de D-xylose-test is het mogelijk om het absorptievermogen van het jejunum te bestuderen. De Schillings-test onderzoekt het absorptievermogen van het ileum.
Medisch EXAMEN
Techniek
De absorptie-evaluatie van elk voedingsmiddel wordt verkregen met behulp van een spijsverteringsgebruikscoëfficiënt die overeenkomt met de geabsorbeerde hoeveelheid in verhouding tot de totale ingenomen hoeveelheid. Dit is de CUD waarmee de verteerbaarheid van voedingsmiddelen kan worden beoordeeld. Als het om eiwitten gaat, is de CUD uitstekend (deze ligt tussen 95 en 98%). Ook de CUD van suikers is hoog.