kristalnog

Patofiziologija

• Theopacifikacija sočiva je porijeklo katarakta, uglavnom kod starijih osoba.
• La presbiopija nastaje zbog gubitka sposobnosti akomodacije oka zbog progresivne rigidnosti sočiva, zbog njenog prirodnog starenja.
• ​Termin afakija (od grčkog a privative i phakos: sočiva, na engleskom aphakia), označava odsustvo sočiva nakon hirurške procedure ili traume.
• Termin kapsulitis ponekad se koristi u oftalmologiji za označavanje promjene kapsule sočiva.
• La retro fibroplazija sočiva, također nazvana retrolentna fibroplazija, Terryjeva bolest (na engleskom retrolentalefibroplasia, Terryjev sindrom), je stanje oka koje pogađa određene prijevremeno rođene bebe, a javlja se nekoliko mjeseci nakon rođenja. Progresija retrolens fibroplazije najčešće ide ka sljepilo (gubitak vida). Ova oftalmološka patologija počinje modifikacijom krvnih žila (angiomatozni izgled lezije), zatim je praćena edemom i hemoragijama retine koja se potom odvaja, sklapa na sebe i postavlja iza sočiva, gdje se pričvršćuje. Od ovog trenutka ova ćelijska masa čini fibroznu membranu, odnosno izgubivši svu elastičnost, postaje mutna, sprečavajući prolazak svjetlosti, i biserne je boje. Ovo je stanje uzrokovano prevelikom količinom kisika kod prijevremeno rođenih beba.
• L'homocistinurija je stanje koje je praćeno ektopija (nenormalna lokacija) sočiva.
• L'endoftalmitis fako-anafilaktički (od grčkog endon: iznutra, ofthalmos: oko, phakos: sočivo, sočivo i anafilaksija, na engleskom endophthalmitis phaco-allergica), je upala prednje očne komore aseptične prirode, što znači da nije praćena infekcijom, zbog povrede sočiva. Čini se da je ova oftalmološka patologija rezultat autoimune bolesti (tokom kojeg pacijent proizvodi antitijelo, protiv tkiva vlastitog organizma), praćeno reakcijompreosjetljivost (različitih alergija) odloženo zbog postojanosti nekih lentikularnih vlakana unutar očne komore.
• Le Frenkelov sindrom koji se javlja nakon traume oka, karakteriše:
  • Subluksacija sočiva
  • Suza u šarenici
  • Midriaza (povećanje prečnika zjenice) između ostalog.
• La Richner-Hanhartova bolestili Richner-Hanhartov sindrom, naziva se i okulokutana tirozinoza, sindrom je (skup simptoma koji je proučavao Švicarac Hermann Richner 1938. godine), nasljedne i recesivne prirode (neophodno je da oba roditelja prenesu genetsku anomaliju kako bi potomci mogli predstaviti stanje), javlja se a keratoza (otvrdnjavanje kože uz prisustvo značajne isušenosti) palmarno-plantarni (dlanova šaka i tabana), koja prevladava na krajevima prstiju ruku i nogu, povezana s problemima vida, usporavanjem rasta i kognitivnim kašnjenjem (intelektualno učenje teško ili čak nemoguće). Krvni testovi pokazuju nivo tirozin veoma visoko. Ova supstanca se taloži unutar kože i na sočivu. Ovo je bolest koja je rezultat nedostatka enzima: tirozin aminotransferaza. Tirozin je aminokiselina, posebno rasprostranjena u protein, a iz kojih potiču određeni medijatori (neurotransmiteri) nervnog sistema, kao npr. dopamini noradrenalina, između ostalog), i drugi hormoni kao npradrenalin i tiroksin.
• L'iridodonezaili iridodoneza (od irisa i grčkog donéô tresem, na engleskom iridodonesis), su termini koji označavaju drhtanje irisa koji se javlja pri malim pokretima oka. Za neke specijaliste iz oftalmologije, kao što je Fano, šarenica je upoređivana sa talasanjem jedra koje stvara vjetar u mirnom vremenu. Ova oftalmološka patologija najčešće je rezultat odsustva sočiva koje obično služi, odnosno fiziološki, kao oslonac šarenice.
• Izrazi lentikon ili lentiglobus (od latinskog lens: lentis lens, kônos: konus i globus: sfera, na engleskom lenticonus), označava deformaciju prednjeg ili stražnjeg dijela sočiva koja predstavlja površine koje imaju izraženiju zakrivljenost, nego u fiziološkom stanju, tj. reći normalno. Unutrašnji lentikon, ili perinuklear Butlera, koji je 1938. proučavao ovaj oftalmolog, je unutrašnja deformacija sočiva, tačnije stražnjeg dijela jezgra odrasle osobe koja strši unutar korteksa (površinski dio), a da pritom ne deformiše zakrivljenost sočiva. stražnju površinu sočiva.
• Le Marfanov sindrom praćeno je promjenama u obliku i veličini sočiva, između ostalog. To je nasljedna bolest koju karakterizira abnormalnost vezivnog tkiva (tkivo napravljeno od proteina i služi kao potpora i punjenje u tijelu).
• Termini poliopija i poliopsija (od grčkog polus: brojan i opsis: vid, na engleskom poliopija), označavaju činjenicu da se vidi nekoliko slika za jedan predmet. razlikujemo:
  • Binokularna poliopija (diplopija).
  • Monokularna poliopija Rémyja de Dijona, odnosno percepcija nekoliko slika obično tri jednim okom. Ova anomalija vida se objašnjava nejednakostima u prelamanju (devijaciji svetlosnih zraka) različitih delova sočiva koje se javljaju na početku katarakte.
• Termin mikrofakija (od grčkog mikros: mali i phakos: sočivo, na engleskom microphakia) označava abnormalno malu veličinu sočiva.
• La Morgani katarakta, koju je proučavao Italijan Jean-Baptiste Morgani rođen 1682. i umro 1771. godine, je katarakta koja se javlja u kasnoj fazi koja je na neki način previše zrela, a karakterizira je sočivo koje se ukapljuje unutar kapsularne vrećice. Potonji je organ koji sadrži sočivo. Ova vrsta stanja, najčešće urođena, ponekad je praćena komplikacijama kao što je pucanje vrećice. Hirurško liječenje je moguće, ali opasno.
• Termin fakokela (od grčkog phakos: sočivo, kêlê: tumor hernije, na engleskom phacocele) označava kila sočiva.
• Termin spherophakia (od grčkog sphaïros: sferičan i phakos: sočivo, na engleskom spherophakia) označava kristalno sočivo koje ima sferni izgled.
• La fakomalacija (od grčkog phakos: kristalno sočivo i malakos: meko, na engleskom phacomalacia) označava omekšavanje sočiva.
• Termin pseudofakija (od grčkog pseudês: lažno i phakos: sočivo) označava oko unutar kojeg je patološko (bolesno) sočivo zamijenjeno umjetnim sočivom ili implantatom sočiva. Ova intervencija se provodi u određenim slučajevima u slučajevima katarakte.
• La Schnyderova distrofija sočiva rožnjače je patologija koju je proučavao Švicarac Walter Schnyder između 1929. i 1939. To je malformacija rožnice nasljedne i porodične prirode, čiji se prijenos odvija autosomno dominantnim načinom (dovoljno je da jedan od dva roditelji nose genetsku anomaliju tako da njihovo potomstvo predstavlja bolest). Ova patologija se javlja rano, a ponekad je i urođena. Karakterizira ga centralni opacitet u obliku diska, a nalazi se u prednjoj trećini rožnjače. Ova neprozirnost je rezultat prisustva kristala lipidne (masne) prirode.
• Le Weill-Marchesani sindrom proučavali Georges Weill 1932. i Marchesani 1939. godine, koji se naziva i sindrom brahimorfije-sferofakije, Marchesani sindrom, je nasljedno stanje koje se nesumnjivo prenosi recesivnim načinom (neophodno je da oba roditelja nose genetsku anomaliju da potomstvo predstavlja stanje), karakteriše a patuljastost avec une brahicefalija (lobanja skraćena iza, široka koliko i duga). Ovome se dodaju i kratki krajevi. Oftalmološki pregled otkriva abnormalnosti sočiva. Ovo je sfernog izgleda, malo je i predstavlja subluksaciju. Ponekad takođe vidimo, a glaukom. Ovaj sindrom bi bio rezultat, kao i Marfanov sindrom, abnormalnosti vezivnog tkiva.