Avertoj kaj garantioj

Viaj havaĵoj protektitaj per Booloopay

Sekure tenu deponejon sen debeti la konton, sekure kolektu pagojn, kaj liberigu financojn per unu sola klako. Trankvilo por vi, konfido por viaj klientoj.



Sternumo

difinon

difinon

La sternumo estas osto situanta en la torako. Ĝi estas plata osto situanta en la mezo de la torako, en vertikala pozicio.

La unuaj ripoj estas ligitaj al ĝi, kaj aranĝitaj en paroj simetrie, ambaŭflanke. 

Superrigardo

La termino sternutomio (de la greka tennein: tranĉi) rilatas al la kirurgia sekcado de la sternumo.

anatomio

La sternumo artikiĝas kun la ripaj kartilagoj (kartilagoj originantaj de la ripoj). Ĝi konsistas el tri ĉefaj partoj de supre ĝis sube:

  • La manubrio, konsistiganta la pinton de la sternumo, estas ligita al la klavikloj kaj la unuaj du ripoj.
  • La korpo de la sternumo, al kiu la sekvaj kvin paroj de ripoj estas alkroĉitaj.
  • La xifoida procezo, kiu finiĝas en punkto ĉe la fundo de la sternumo.

Ĉi tiu plata osto artikiĝas ĉe siaj randoj kun la unuaj sep ripaj kartilagoj kaj kun la klavikloj. Ĝi kontribuas al la formado de la ripa kaĝo, protektante la koron kaj la ĉefajn sangajn vaskulojn situantajn malantaŭ ĝi.

simptomoj

Fiziologio

Izolitaj sternumaj frakturoj rezultas de rekta traŭmato al la sternumo (sur ĝia antaŭa surfaco). Plej ofte, sternumaj frakturoj estas kaŭzitaj de la stirilo de aŭto rekte trafanta la sternumon. Traktado postulas simplan senmovigon per bandaĝo dum proksimume unu monato. Ĉi tiu kondiĉo estas relative dolora pro la pulmovoj implikitaj en spirado. Ternado kaj intensa toraka ekspansio (pulmoplenigo) ankaŭ estas doloraj en kazoj de sternumaj frakturoj.

Sternalfrakturoj foje asociiĝas kun toraka kunpremo, kio konsistigas kirurgian krizon ĉar ĝi ankaŭ implikas pulman aŭ koran difekton. En ĉi tiu kazo, la paciento estas metita sub pozitivan preman ventoladon dum pluraj semajnoj. Ĉi tiu proceduro teorie malhelpas torakan kunpremon dum elspiro, tio estas, kiam la pulmoj elspiras. Torakan kunpremon sekvas spiraj fizioterapiaj kunsidoj.

Fendita sterna limo, ankaŭ nomata sternum bifidum aŭ celosomo, estas malofta kondiĉo, kiu okazas kaj ĉe knabinoj kaj ĉe knaboj, kaj pri kiu ĝis nun nur ĉirkaŭ cent kazoj estas priskribitaj. Trafante proksimume unu el 50 000 infanoj, ĉi tiu kondiĉo rezultas de nekompleta aŭ eĉ kompleta fermo de la sternumo dum intrautera vivo (dum gravedeco). Ĝi estas anomalio, kiu okazas ĉirkaŭ la naŭa semajno de gravedeco kaj progresas kraniokaŭde, kio signifas, ke la nekompleta fermo de la sternumo komenciĝas ĉe ĝia supra fino kaj daŭras al ĝia malsupra fino, supozante, ke la infano estas en staranta pozicio. La fendita sterna limo rezultas de nesufiĉa kunfandiĝo de la embriaj strukturoj konataj kiel la sternaj stangoj . Eblas diagnozi ĉi tiun kondiĉon ĉe naskiĝo aŭ poste, kaj ĉi tiu anomalio trafas ĉiujn nivelojn de la sternumo. Alivorte, la supra parto eble ne estas kunfandiĝinta, sed ĝi ankaŭ povas esti la meza aŭ eĉ la malsupra parto. Ĝenerale, kiam la malsupra parto de la sternumo estas nekompleta, aliaj misformaĵoj estas observataj ĉe la infano, kiuj povas inkluzivi:

  • Misformoj de la centra nervosistemo.
  • Un hemangiomo de la vizaĝo, tio estas angiomo (vaskula misformiĝo kiu konsistas el bone difinita grupiĝo de sangaj glasoj)
  • Naĝhava kolo.
  • Un kolobomo (fendeto de la palpebroj, iriso, koroido aŭ retino) de la okulo.
  • Pentalogio de Cantrell, ĉi-kaze la prognozo estas malpli bona. Ĝi estas tre malofta malsano tuŝanta proksimume kvin bebojn per miliono da naskiĝoj kaj kies kaŭzo ne estas konata (eble genetika malsano ligita al mutacioj koncerne la Xq25-q26.1-parton al aro de misformaĵoj inkluzive de:
    • Supraumbilika hernio de la abdomena muro.
    • Informoj pri la antaŭa parto de la diafragmo kaj la perikardo (protekta kovra membrano de la koro).
    • Koraj difektoj.
    • Nenormaleco de la malsupra parto de la sternumo.
  • La prognozo de la pentalogio de Cantrell estas ligita al kora implikiĝo.

Sternal-fendo devas esti kirurgie korektita rapide fare de teamo de ortopediaj kirurgoj. Ĉar estas esence protekti la koron kaj la ĉefajn sangajn vaskulojn situantajn malantaŭ la sternumo. Ortopediaj specialistoj faras tion, kio nomiĝas kirurgia fermo, en la unuaj semajnoj de la vivo por protekti la koron kaj la ĉefajn sangajn vaskulojn kontraŭ ebla traŭmato. Ĉi tio ankaŭ celas plibonigi la spiradon. La proceduro ankaŭ preventas misformiĝon de la antaŭa (antaŭa) parto de la brusto, konata kiel pectus excavatum. Ĝi implikas kunigi la sternalajn stangojn (la du partojn de la sternumo, kiuj normale estas kunfanditaj) per simpla kirurgia suturo (kunigante ilin per suturfadenoj). Ĉi tio eblas ĉar la kartilago, kiu konsistigas la torakon, estas aparte fleksebla. Krome, pro la perdo de elasteco en la torakaj ostoj dum la infano kreskas, la organoj ene de la torako malpli kapablas adaptiĝi al ĝia cirkonferenco. Ĉi tio malfaciligas la plenumon de la proceduro. Se plenumita tro malfrue, ĉi tiu proceduro povas ankaŭ havi sekvojn sur la koro kaj pulmoj.

Funelforma brusto (ankaŭ nomata pectus excavatum aŭ sternal depresio) estas deformaĵo de la sternumo karakterizita per pli-malpli okulfrapa depresio situanta ĉe ĝia malsupra parto. Ĝi povas konduki al spiraj malfacilaĵoj (spira fiasko).