difinon
difinon
La kokleo estas neŭrosensa organo situanta en la labirinto, tio estas, la interna orelo.
Superrigardo
Pli specife, ĝi estas la antaŭa parto de la osta labirinto.
La kokleo enhavas la neŭrosensajn ĉelojn, el kiuj sonvibradoj transformiĝas en nervajn stimulojn (pli precize neŭrologiajn agopotencialojn), kiuj estos transdonitaj al la cerbo kaj interpretataj kiel sonoj.
La esprimo kokleo rilatas al kio rilatas al la kokleo, kaj per etendaĵo al aŭdado.
Tiel oni parolas pri koklea ekzameno, por nomi la aŭdekzamenon.
anatomio
La kokleo konsistas el osta parto kaj membraneca parto, kiu estas la antaŭa parto de la labirinto, kiu respondas al kavaĵo situanta en la pektora parto de la temporala osto , mem interna parto, poziciigita horizontale ene de la temporala osto. La kokleo estas konektita al la vestiblo , kiu estas la malantaŭa parto de la labirinto respondeca pri ekvilibro.
La osta kokleo estas la kavaĵo mem, enhavanta fluidon nomatan perilimfo , ene de kiu situas la membraneca kokleo, ankaŭ konata kiel la koklea dukto . Ĉi tiu dukto konsistas el cilindro kun flekseblaj, spirale volvitaj muroj. Ĝi mem estas plenigita per fluido nomata endolimfo . Ene de la membraneca kokleo troviĝas la organo de Corti , kiu enhavas la sensajn ĉelojn kaj kies pinto estas ĉirkaŭita de endolimfo.
simptomoj
fiziologio
La sonoj, kiuj alvenas tra la orelkonko, kaŭzas vibrojn de la timpano , vibroj, kiuj estas transdonitaj de unu punkto al alia per la ostetoj de la meza orelo al la perilimfo, poste al la muro de la membraneca kokleo, kaj fine al la endolimfo.
Siavice, la organoj de Corti detektas la movojn de la fluido, kaj permesas la transformon de ĉi tiuj vibroj en elektran fenomenon donante la stimulojn (nerva ekscito) kiuj estas transdonitaj al la cerbo (parto de la nerva sistemo enhavita en la kranio) per la aŭda nervo.
Tiuj aŭdaj stimuloj estas tiam perceptitaj kiel sonoj fare de la neŭronoj en la cerbo.